عکس این موتور رو با این همه نور بالا و پایین  و آیینه که میبینم،
یاد این میوفتم که گاهی چنان نوری می تابونیم به طرف مقابلومون
با این همه نور، همیشه پشت سرمون تاریک تره
اون ههمه آیینه تو تاریکی به کارمون نمیاد
چه این نور از بطن ما باشه چه از قرضی باشه و با باطری کار کنه
کمترین اثرش اینه که طرف روبرو اصلا می بنده چشماشو
اگه شانس بیاریم و روش رو بر نگردونه...
این نور چیه حالا؟ این نور کنجکاوی ها و دقت های مکرر ماست؟
این نور نمایش بیش از حد توانایی های  ماست؟
یادمون باشه نور هرچی باشه، زیادیش هم خوب نیست...
زیادیش کور می کنه...
سایه میندازه روی مسیر...
مخصوصا سایه اونایی که نزدیک تر هستن
سایه های بلند دوست داشتنی!!!!

عکسش نشد آبلود شه گذاشتم اینجا